روزه از دیدگاه اسلام

روزه از دیدگاه اسلام

روزه در لغت به معنی خودداری کردن و دوری جستن از چیزی است.
کسی که روزه میگیرد باید از اذان صبح تا اذان مغرب از انجام چیزی که روزه را باطل می کند؛
از قبیل خوردن، آشامیدن و… خودداری ورزد.

روزه در همه ادیان به شکلهای مختلفی وجود دارد و یکی از عبادتهای مهم دین اسلام نیز هست که در ماه مبارک رمضان انجام میشود.

ریاضت مهم ترین ویژگی این ماه خداست،
که بوسیله ی آن روزه دار مهار نفس سرکش را به دست گرفته و بر آن چیره می شود.

علامه ی بزرگوار، محمد حسین طباطبایی در المیزان،
فایده ی روزه را تقوا دانسته و سودی که به صاحب آن بر می گردد.

خداوند در آیه ای از قرآن کریم به واجب بودن روزه اشاره کرده،
فلسفه ی روزه را تقوا دانسته و می فرماید: “ای مومنان! روزه بر شما واجب گردید،
همانطور که بر ملت قبل واجب بوده، تا به وسیله ی آن (روزه)تقوا پیشه کنید.”

همچنین روزه وسیله ای است برای نزدیکی به خداوند و پاک شدن جسم برای درک امور معنوی.
روزه ستون دین و برای همه ی مسلمانان عاقل، بالغ و سالم واجب است.

روزه از دیدگاه اسلام

فرد و جامعه به وسیله ی آن از بلایا محفوظ شده و روزه،
سپری می شود در برابر فساد.

فردی که روزه می گیرد دروغ نمی گوید، غیبت نمی کند و به دنبال خشنودی پروردگار و رضایت اوست.

با کسب تقوا می کوشد که بر هوای نفسانی مسلط شده؛ مقرب درگاه الهی و رستگار شود.

و در این حالت روزه است که در عالم روحانی قرار گرفته، به سوی خدا حرکت کرده و در زمره پرهیزکاران قرار می گیرد؛

زیرا هم خود از هوای نفس مصون است و هم مردم از او در امان هستند.

چرا که خدا را ناظر بر احوال خود دانسته و بدلیل شرم و حیا از خداوند عالم،
از گناه کردن دوری کرده و به کارهای خیر رو می آورد.

سخن آخر را با کلام رسول خدا به پایان می بریم که فرمودند:
رمضان، ماهی است که ابتدایش رحمت، میانه اش مغفرت و پایانش آزادی از آتش جهنم است.

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *