حلال و حرام در دین اسلام

حلال و حرام در دین اسلام

لغت حلال به معنی مجاز، شایسته و مباح و کلمه حرام به معنی ممنوع، تحریم شده و ناشایست است.
دراسلام هر مسئله فلسفه ای دارد.
فلسفه حلال و حرام بودن هم به منفعت و ضرر شخص برمیگردد.

بطور کلی هر دینی قوانینی مختص به خود دارد که دینداران باید برای دیانت آن را رعایت کنند.

در دین ما اسلام، به این موارد محرمات می گویند.

محرمات دین اسلام از طریق قرآن به پیامبر اسلام و سپس به ما رسیده است و دارای حکمتهایی(آشکار و نهان)است.

هرانسانی درطول زندگی خود با مسائل گوناگونی سر و کار دارد؛
که برای بهتر انجام دادن آنها باید سطح آگاهی خود را بالا ببرد.
یکی از این مسائل، مسئله حلال و حرام است.
بر هر مسلمانی واجب است، از آموزه های دین خود مطلع باشد،
تا با اطمینان، حلال و حرام ها را از هم تشخیص بدهد و این آگاهی را فرد مسلمان میتواند ازطریق مجتهدان و علمای دینی،
در کتبی به نام رساله، که به دنیای اسلام عرضه داشته اند، کسب کند.

حلال و حرام در دین اسلام

اسلام دینی است که قوانینش، بر منطق استوار بوده
و افراطی گری و زیاده روی در هر کاری را قبول ندارد و از آن با نام حرام یاد میکند.
ما به محرمات در دین اسلام کاملا اعتقاد داریم و از آن پیروی می کنیم.
مثلا کسی که کار حرام انجام داده و مال نامشروع به دست می آورد،
باید یک سری کارها را انجام دهد؛ تا از گناه یا گناهانی که کرده پاک شود.
واگر کسی به واسطه اعمال (گناه) او دچار ضرر شده باشد،
آن فرد گناهکار باید حق فرد متضرر را ادا کند و مالی را که از راه حرام کسب کرده،
به صاحب یا صاحبانش برگرداند و اگر مقدور نباشد، مالی به ارزش همان (مال ناحق) به صاحبش بر گرداند
یا رضایتش را به دست آورد.

پس از آن هم باید دعا کرده و از خدای مهربان و بخشنده،
طلب آمرزش کرده و توبه نماید.

باید بدانیم ارتکاب به اعمال حرام،
نه تنها در آخرت بلکه در این دنیا هم مجازات الهی را به همراه دارد.

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *