حنیف جان! پاسخ پرسش شما هنوز روشن نیست. بر پایه نوشته‌های اهل فن در ما‌ه‌های گذشته هنوز روشن نیست که پیامبر از امام زمان بزرگتر است یا امام زمان از پیامبر. اگر نوشته دکتر سروش و نقدهایی که بر آن نوشته شد را دنبال کرده باشی می‌بینی که هنوز جای روشنگری در این زمینه هست تا پاسخ پرسش شما روشن شود. اما چیز دیگری هم هست. بر پایه پژوهش‌های دکتر کدیور که دین‌شناس است و دستی هم در دانش دارد گنجینه علمی مذهبی ما به خانه‌تکانی نیاز دارد. گویا چون ندیده‌ایم حقیقت ره افسانه زده‌ایم. حقیقت آن است که هر دو آنچه در پرسش شما هست سر و ته یک کرباسند و از دوران‌های گذشته زندگانی اجتماعی برخاسته‌اند و پاسخگوی نیازهای زندگانی امروزه ما نیستند. پس توانانی گذار آنها به آینده هم به چون و چرا گذاشته شده است. «انسان و انسان بودن» چیست؟ پرسشی است بنیادی که طرح شده و پاسخ می‌خواهد و گنجینه تاریخی شناخت ما از انسان را به چالش کشیده است. دورانی از دگرگونی‌های بنیادی آغاز شده است که از زاویه نگاه علمی بسیار شورانگیز است. اما آنچه از نگاه علمی شورانگیز است آنگاه که به انسان‌ها و توانایی سازگاری آنها با دگرگونی‌های سپهر اجتماعی می‌رسد بسیار دراماتیک می‌شود و گاه بسیار اندوهناک و غمبار است. تلاش رفسنجانی و یارانش آن بود و هست که بدون پرداختن به آن پرسش بنیادی و پیامدهای آن راه سازگاری با دگرگونی‌ها را پیش گیرند و به شکست‌های اندوهناکی انجامید و شکست بزرگ در آن جا بود که رفسنجانی و یارانش ایستادگی شایسته‌ای در برابر آن شعارها که نوشته‌ای نکردند و به چرایی و چگونگی آن نپرداختند. احمدی‌نژاد و یارانش اما راه حاشا و ندیدن دگرگونی‌ها را در پیش گرفته‌اند و می‌تازند کماکان. اما این کهنه دستگاه تغییر می‌کند. پژوهش علمی دکتر کدیور در باره چند و چون میراث اندیشه‌های مذهبی ما و رابطه‌اش با اندیشه‌های حقوق بشری امروزی گام نخست را در راهی درست گذاشته است. حک است بر جریده عالم دوام ما. راه هموار نیست اما باید همراه باشند و همراه برده شوند همه آنهایی که دلی در گرو این دوام دارند.

واسه پیش بینی آینده توی نظرسنجی این وبلاگ شرکت کنین