نكته دوم اينكه اين انجمن در حال حاضر حداقل دمكراتيك‌ترين صنف كارگري كشور است كه از يك جهت مايه مباهات روزنامه‌نگاران كشور مي‌باشد و از يك منظر ديگر نيز مي‌توان از همين گزينه و راهكار دمكراتيك و بالفعل در جهت رفع نقايص انجمن استفاده كرد. در هر حال انجمن هر سال يك انتخابات بازرسين و يك انتخابات هيات داوري جشنواره مطبوعات و هر سه سال هيات مديره را به صورت كاملا آزادانه زير نظر مراجع ذيصلاح برگزار مي‌كند، كه هر كس از اعضا مي‌تواند خود را در معرض انتخاب شدن ديگران قرار دهد و هيچ نظارت استصوابي‌اي هم در كار نيست.

پيشنهادي كه به دوستان منتقد و معترض دارم اينست كه اگر واقعا بر اعتراض خود اصرار داريد و آنرا منطقي مي‌دانيد تنها به گله و شكايت اكتفا نكنيد كه اين روزها بسياري هستند كه تنها غر زدن را بلدند و هيچ عمل مثبتي از آنها ديده نمي‌شود، پس پيشنهاد مي‌كنم اين دوستان معترض گرد هم بيايند و درصدد تشكيل فراكسيوني داخلي و در درون انجمن براي پيگيري خواسته‌هايشان تشكيل بدهند و از اين طريق حتي مواضع خود را نيز اعلام نمايند و در انتخابات‌ها و مجامع عمومي سالانه حاضر شده و ليست انتخاباتي داده و خود را در معرض نظر ساير روزنامه نگاران قرار دهند و به طبع وقتي از نظر روزنامه‌نگاران انتخاب شدند، مي‌توانند به اصلاح در درون انجمن بپردازند و با اين روش كمك هر چه بهتر و بيشتري به روند بهبود فعاليت‌هاي اين انجمن نو پا كرده‌اند.

به هر حال ما روزنامه‌نگاران اگر از ابزارهاي دمكراتيكي كه خودمان مدام سعي داريم استفاده بهينه از آن را به جامعه آموزش دهيم استفاده نكنيم، ديگر پيچيدن نسخه براي مردم هيچ توجيهي ندارد.

در پايان از دوستان عزيزم تقاضا دارم كه از احساسات گرايي بپرهيزند و سعي كنند انتقادات سازنده‌شان را از راههاي موجود اعمال كنند و كم شدن هر روزنامه نگاري از اين مجموعه بمانند شكستن ساقه‌هاي يك نهال نوپاست و بايستي كه خود ما در رشد و نمو اين نهال نهايت دقت و همچنين تلاشمان را انجام دهيم.