صبح به همراه رئيس ستاد دكتر معين به بخش‌هاي جنگل و فيض‌آباد رفتيم، در ميانه راه بود كه خبر دادند بخشداري يا شوراي تامين بخش جنگل از اجراي مراسم در مسجد بخش ممانعت كرده و حق برگزاري مراسم تبليغي براي دكتر معين را نداريم و به ناچار ما به طرف بخش فيض‌آباد رفتيم.
حدود ظهر به فيض‌آباد رسيديم و مستقيم به ستاد كوچك و محقر دكتر معين كه دوستان در يك قصابي به پا كرده بودند رفتيم، صحبت كوتاهي هم در آنجا با دوستان و هواداران فعلي و سابق اصلاحات انجام شد و بعد از صرف ناهار و نماز با دوستان تربت‌حيدريه خداحافظي كرده و به طرف سبزوار حركت كرديم.
راننده ماشيني كه مرا به سبزوار مي‌برد به گفته روحاني‌اي كه رئيس ستاد دكتر معين در فيض‌آباد بود، معلمي بود كه سابقا طرفدار اصلاحات و خاتمي بود و اكنون قصد نداشت راي بدهند، و به من سفارش كرد كه در راه با او صحبت كنم تا در پايان راضي به راي دادن بگردد.
البته در همان ابتدا من نيز توضيح دادم كه من با هيچ‌كس به قصد اينكه راضي به راي دادن شود صحبت نكرده‌ام بلكه دلايل و استدلالها را براي راي دادن مي‌گويم و ديگر هركسي مختار است كه تصميم بگيرد كه راي بدهد يا خير.
خلاصه در حدود يك ساعت و نيمي كه در مسير بوديم شايد نزديك به نيم ساعت تا 45 دقيقه را به حرف زدن با هم گذرانديم و البته من چون متوجه شدم كه آن عزيز به هيچ عنوان تصميم به راي دادن ندارد بنابراين چندان هم اصراري بر اينكه حرف‌هايم صحيح است نداشتم ولي كلا انسان بامشرب و خوش‌مرامي بود كه از قهر زمانه نيز چيزهايي نصيبش گشته بود.