واقعا متاسفم ولی چرا انجاست؟
چرا ما پشت آنجا نیستیم؟
بس از از این سیاسی بازی ها
بچه مردم را افکار طیفی انحرافی که نمی داند ایران امروز چه می خواهد به زندان انداخت
او باید الان کنار خانواده برای ملتش تلاش کند
نه فقط حرف بزند عمل کند نه براندازی بلکه ساختن
مدینه فاضله که انسانها در آن کرامت انسانیشان حفظ شود.
به امید دیدار

دوست عزيز ، دکتر معين رد صلاحيت شد.
من از حماقت آنها مي ترسم و مانند مسيح (ع) قصد فرار به کوهها را دارم...

ياد دوم خرداد ۷۶ بخير. به آقای خاتمی سلام برسونید!
من از سال ۷۲ دانشگاه تهران بودم. یادم هست که تا سال ۷۶ تنها صدایی که در دانشگاه بلند بود صدای دکتر سروش بود. نه از خاتمی خبری بود نه از اصلاح طلبان حکومتی و غیر حکومتی.
فقط سه نفر بودند که می آمدند به دانشگاه و سخنرانی می کردند. بعدش هم فحش می شنیدند و میرفتند: آقای دکتر ملکیان آقای دکتر سروش و آیت اله دکتر مجتهد شبستری.

در بین این سه نفر هم نقش عمده رو دکتر سروش بازی می کرد . سخن رانی می کرد کتک می خورد و می رفت!

بعد آقای خاتمی اومد. ولی حتی کوچکترین دلجویی از این سه نفر نشد. آقای خاتمی هم همه رشد فکری مردم رو به حساب خودش مصادره کرد. البته من معتقدم که آقای خاتمی همان نقشی رو برای توده مردم عامی ایفا کرد که دکتر سروش برای جامعه دانشگاهی. چون صدای دکتر سروش به عوام نمی رسید. ولی خاتمی در مقایسه با این سه بزرگوار نقش چندانی در رشد فکری دانشگاهیان ایفا نکرد.

ولی همواره این سوال برای دانشگاهی ها باقی موند که چرا خاتمی از سروش و حمایت واضح نکرد. آن طوری که دیگران از فیلسوف خودشان حمایت کردند! با سروش همان می شد که قبل از خرداد ۷۶ میشد شاید هم بد تر.
خاتمی هم حتی به ظاهر هم هیچ تجلیلی از ایشان نکردند! آن گونه که از دکتر داوری کردند.
در حالی که خاتمی از آیت اله خلخالی و آقای لاجوردی هم به هنگام در گذشتشان تجلیل کرد. چرا آقای خاتمی فقط با اصول گرایان اهل مداراست ؟! در حالی که در این سالها تند ترین مواضع را در برابر اصلاح طلبان خود خاتمی گرفت! از مصدق بد گفت نامی ار بازرگان نیاورد سروش و ملکیان همچنان تنها بودند. صدها انتقاد اصول گرایان رو ندید ولی تاب یک انتقاد حجاریان و معین رو نداشت! مدتی هم که از دانشگاه فرار می کرد ! به شیرین عبادی زخمی زد که هیچ اصول گرایی نزد. زبان به نصیحت عبادی گشود- انگار کودکی را نصیحت می کند! در حالی که هیج اصول گرایی رو در ملا عام و به نام نصیحت نکرد!

چرا مدارای خاتمی یک طرفه بود ؟ چرا با لاجوردی و خلخالی و فلان فیلسوف نامدار و فلان کس آن گونه بود و با دانشگاه و سروش و عبادی و حجاریان اینگونه ؟‌

نام خاتمی در تاريخ با نيکی ياد خواهد شد ولی من بر اين اعتقادم که خاتمی اصلا انتقاد پذير نبود. او فقط اجازه به انتقاد می داد و لی انتقاد را نمی پذيرفت. به نظر من دموکرات کسی است که نه تنها اجازه به انتقاد ميدهد بلکه معتقد است که در انتقاداتی که می شنود ممکن است چيزی مفيدی وجود داشته باشد و متوجه چيزی بشود که قبلا متوجه نشده بود.
او به دانشگاه می آمد که رفع تکلیفی کرده باشد و انتقاد بشنود ولی به دانشگاه نمی آمد که شاید چیزی را بفهمد که قبلا نمی فهمیده ! و در ریاست جمهوری او مفید و موثر باشد.
خاتمی در این سالها کلی انتقاد شنید ولی از این انتقادات کوچکترین تاثیری نپذیرفت. چون منتقدان را نادانانی می دانست که باید فعلا آموزش ببینند.