روز چهارشنبه جناب آقاي وزير در حالي كه در حال به اصطلاح بازديد نمايشگاه مطبوعات (بخوانيد افتتاح) بودند وقتي به غرفه ما رسيدند، دعا فرمودند كه انشاءالله تيراژ روزنامه افزايش يابد (الهي آمين)؛ راستي كسي معاون مطبوعاتي رو بعد از جلسه انجمن ديده؟ از يابنده تقاضا مي‌شود در صورت مشاهده ايشان آدرس نمايشگاه بين‌المللي تهران را در اختيار ايشان قرار داده و مژدگاني دريافت نمايد.
در حواشي روز چهارشنبه نيز اتفاقات جالبي افتاد، يكي از روزنامه‌ها فرم نظرسنجي را به غرفه داد كه سؤال اول و دوم آن در مورد حقوق و دستمزد و مسائل صنفي روزنامه‌نگاران بود، سؤال سوم در خصوص انتخابات رياست جمهوري شد و يكدفعه سؤال هفتم شد آيا هاشمي در انتخابات موفق مي‌شود؟ جل‌الخالق عجب نظرسنجي‌هايي بعضي طراحي مي‌كنند، عبدي‌جان راحت باش كه دوستان هستند!
حتماً جدول برنامه‌هاي ما را براي نمايشگاه مطبوعات تا حالا ديده‌ايد، اگر نگيد از خودمون تعريف مي‌كنيم، ولي بدونيد كه بيشترين ميزان مدعو و برنامه را ما داريم و حق هم بدهيد كه بعضي از مهمان‌ها را نمي‌توان در فضاي محدود غرفه نگه داشت تا با مردم گفت‌وگو كنند و احتياج به سالن‌هاي جنبي هست، اما از بركات مديريت نمايشگاه فقط اعلام شده كه به 3 برنامه ما سالن جنبي تعلق مي‌گيرد و بقيه كشك، ما از همين الان اعلام مي‌كنيم كه اگر سالن بند آمد پاي ما نيست، تازه يك مسأله بامزه ديگر هم اينكه به ما گفته‌اند براي يكي از اين سه برنامه كه از همه شلوغ‌تر است اگر بخواهيد ما يك سالن بزرگ‌تر داريم كه بايد براي گرفتن آن 500 هزار تومان پياده شويد!!
از نكات برجسته نمايشگاه امسال كه به همت دوستان ارزشي هم اداره مي‌شود موسيقي‌هاي گوش‌نوازي است كه هر ازگاهي در سالن‌ها پخش مي‌شود، دوستاني كه موزيك متن تايتانيك را هنوز تهيه نكرده‌اند و دوست دارند آخرين موسيقي‌هاي آن‌ور آبي را بشنوند تشريف بياورند نمايشگاه مطبوعات؛ به اين مي‌گويند توسعه اجتماعي!
نكته آخر اينكه همان طور كه صاحب كرسي «كاشي 230» بارها به آن اذعان كرده، «ما آخر امكاناتيم» نه كلمه‌اي كم و نه بيش، لطفاً جهت كسب اطلاعات بيشتر به غرفه روزنامه اقبال واقع در سالن شماره 2 مراجعه كنيد، به خدا هيچ منظور بدي هم نداريم.
در پايان نكاتي را به صورت تلگرافي مي‌گويم: روز چهارشنبه كه آقاي «وحيد پوراستاد» منت بر سر خوانندگان گذاشتند و با علاقه شديد سر وقت تعيين شده نيامدند و فردايش هم قيافه مي‌گرفت كه من دوست نداشتم بيام؛‌ (اين هم احترام به مخاطب!) آقاي مديرمسؤول هم كه بنده خدا سر وقت آمد و سر وقت هم رفت، گاهي اوقات هم بعضي‌ها ايشون را با... اشتباه مي‌گرفتند؛ يكي از بركات چهارشنبه حضور يك امداد غيبي به نام نادر صديقي بود كه آمد و من را از بحث كردن با چند نفر رها كرد، صميمانه از حضور بدون هماهنگي شما متشكرم؛ آقاي سرويس فرهنگ و ادب و انديشه و... هم يك ساعت با تأخير آمد و نيم ساعت هم زود تشريفشان را بردند، در ضمن جناب آقاي مديرمسؤول ارگان شهرداري هم روز چهارشنبه آمدند، وقتي در راهرو قدم مي‌زدند غرفه ما را كه ديدند، سريع روي مبارك را برگرداندند.
از 2000 نسخه روزنامه‌اي كه براي روز جمعه آورده بوديم فقط 200 تا مانده. روز پنجشنبه انصافاً روز سختي بود براي مهمانان بچه‌هاي اجتماعي كه آنقدر مگس پراندند كه آخرش هم جز دوست و آشناها كسي براي رضا خدا نيامد با اينها يك گپ بزند، البته از حق نگذريم يك مشتري دوچرخه‌سوار داشتند كه مي‌گفت با دوچرخه دور دنيا را گشته؛ همه روز پنجشنبه سر موقع رسيدند و از شانس بد آقايان عموزاده و ارغنده‌پور و شيرزاد مشتري‌هايي هم گيرشان آمد كه مجبور شدند تا آخر زمان برنامه‌شان را سرپا با مردم گفت‌وگو كنند و حتي بعضي اضافه‌كاري هم كردند(جهت اطلاع مديريت محترم مالي، حساب بفرماييد)؛ مهمانان گرانقدري را هم روز پنجشنبه در نمايشگاه ديديم، آقايان عماد‌الدين باقي، يدالله اسلامي، محمد دادفر و علي قنبري كه زحمت كشيدند لحظاتي در خدمتشان بوديم.
باز هم بگم، انتخابات نمادين ما فراموش نشود!!