این جریان خاص سنتی البته به تجربه دریافته است که قومیت های مختلف نیز نسبت به عقاید و افراد نمایندگی کننده تفکر سنی جریان محافظه کار هم هیچگونه اعتمادی ندارند و این مسئله را بارها حتی به صورت تلخ هم تجربه کرده اند، بمانند انتخابات دوم خرداد که در مناطق کرد و عرب نشین و سیستان و بلوچستان خاتمی دارای رای بالای 70 درصد شرکت کنندگان در انتخابات بود و یا در انتخابات 82 نیز این آمار به شکل دیگری تکرار شد، همچنین مثالهای متعدد دیگری در خصوص انتخابات مجلس و یا همین انتخابات شوراها در استان سیستان و بلوچستان ذکر کرد.
قومیت های مختلف ایرانی به تجربه یا در انتخابات شرکت نمی جویند و یا اگر حضور فعال می یابند رای آنها به کیسه محافظه کاران نخواهد رفت.
این تجربه محافظه کاران از این مسئله تلخ برایشان باعث شده است که با هماهنگی سعی در خراب کردن و یا مایوس کردن این قشر جامعه نسبت به کل مساله انتخابات و کشور کنند و با ضربه زدن و حذف عناصر و شخصیت های کلیدیی که می توانند در مراحل مختلف زمانی تاثیر به سزایی در ترغیب و تشویق این قشر داشته باشند به نوعی قومیت های مختلف را به وازدگی نسبت به مساله انتخابات در کشور دچار کنند.
نمونه این اتفاق را حدود یک ماه پیش و بر سر جنجالی که برای رمضان زاده پیش آمد، احتمالا همه به خاطر دارید که تا رمضان زاده آمد ثابت کند که چه چیزهایی گفته است چه جنجال و هوچی گری هماهنگی علیه وی و کردها و اهل تسنن به راه انداختند.
اکنون هم اینبار بوسیله یک نامه جعلی که قربانی آن ابطحی شده است سعی در به راه انداختن یک برنامه در پیش بوده که سناریو آنگونه که توقع آن می رفته به اجرا نیامده و کار از دست طراحان خارج شده و حادثه آفریده است.
محافظه کاران به خوبی دریافته اند که برای خارج کردن رای قومیت ها از صحنه سیاسی کشور فقط از طریق ایجاد بدبینی آنها به طیفی که ممکن است گاهی اوقات موجب حضور آنها در عرصه سیاسی کشور بیانجامد ممکن می باشد و براساس همین الگو با بهانه کردن نامه ای ساختگی قائله ای بر پا شده است.