روز گذشته يكي از دوستان هم پرونده‌اي به من خبر داد كه اگر خواستيد به ديدن رئيس جمهور و مجلس برويد من را هم با خود ببريد!

كه من تعجب كردم و گفتم كه قرار نيست ديدن كسي ديگر برويم.

اين گذشت تا اينكه عصر يكي ديگر از دوستان من را در جريان خبر ايسنا قرار داد كه متهمان پرونده سايت‌هاي اينترنتي و وبلاگ نويسان در پي ديدار با روساي جمهور، مجلس و كميسيون اصل نود هستند كه وقتي خبر را خوندم بقدري عصباني شدم كه سريع به بقيه بچه‌ها تماس گرفتم كه آيا شما در جريان چنين ماجرايي هستيد و هيچكس خبر نداشت و تازه بعضي‌ها فكر مي‌كردند كه من دنبال چنين كاري هستم.

خلاصه بعد از پرس و جوهايي فهميدم كه يك نفر براي خود شيريني بدون هماهنگي حتي با يك نفر از بچه‌ها براي خودش دارد قرار تنظيم مي‌كند و براي اينكه از قافله عقب نماند برنامه تدارك مي‌بيند.

از نكات جالب اين ماجرا اينست كه ما تقاضاي ديدار با رئيس مجلس و كميسيون اصل نود را داشته‌ايم، من خودم شخصا با توجه به موارد مكرر اظهارات بعضي از آقايان در مجلس در خصوص پرونده ما خصوصا آقاي مظفر كه در يك مصاحبه هر چه دوست داشت نثار ما فرموده بودند و بعد از روشن شدن قضيه آن مصاحبه‌هاي تلويزيوني بچه‌ها حاضر نشد حرف‌هايش را اصلاح كند، هيچگاه در چنين جلسه‌اي حاضر نخواهم شد، زيرا براي آقاياني كه عادت دارند يك طرفه به قاضي بروند، شنيدن حرف‌هاي ما چندان تفاوتي در رفتارشان نخواهد داشت، در خصوص ديدار با رئيس جمهوري هم فكر مي‌كنم اگر ما قبل از دادن گزارش به هيات پيگيري و نظارت بر حسن اجراي قانون اساسي خدمت ايشان مي‌رسيديم جايي براي طرح شدن داشت ولي با توجه به اينكه ايشان در جريان گزارش كامل ما به هيات نظارت هستند ديگر محملي هم براي اين مبحث نيست، گو اينكه ديدار ايشان به قصد گفت‌وگو مغتنم است.