حیدر :

اقای مزروعی چند سال پیش هنگامی که حضرتعالی را بدلیل وبلاکنویسی در زندان کردند و پدر شما به سوزو گداز پرداخت در دو یادداشت به ایشان یاداوری جنایات حکومت و دارو دسته آن در سالهای 60 را گوشزد کردم و از جرثومه فساد و سنبل شقائت رژیم لاجوردی ملعون کرفته تا ازغدیها تا قدیریان و فکورها مه امروز در بخشهای فرهنگی و مطبوعاتی وغیره مشغولند گفتمولیکن دل در گرو همین جانیان نگذاشت واقعیت را درک کند امروز جنابعالی دم از اعتراف و اشتباه میزنی بسی جای خوشحالی که شاید پدر از پسر تاسی گیرد واگاه شود

:

حالا نمیشه ما همه به فرستادن ایمیل و گرفتن عکس و اموزش زبان خارجی اعتراف کنیم تا هم دردسر ما کم شود و هم وقت بازجویان عزیز صرفه جویی بشه؟ تا انجا که من میدانم نه کسی به این اعترافات گوش میدهد و نه محتوای ان ارتباطی با میزان مجازات دارد.

ساجده :

سلام آقای مزروعی گرامی
خیلی خوشحالم که با وبلاگتون آشنا می شم!! با خودتون چند سالی هست که آشنا هستم البته نه به صورت محسوس !
باز هم خوشحالم از این که شما آزادید و تونستید اعتراف کنید !

مرضیه :

سلام
اعتراف می کنم که درباره شما اشتباه می کردم
عذر می خواهم از اینکه روزی کوری ناشی از امید به سراب قالیباف باعث شد باورت نکنم
مرا ببخش

مریم شفیع پور :

جنگل آئینه فرو ریخت
و رسولان خسته به تبار شهیدان پیوستند،
و شاعران به تبار شهیدان پیوستند
چونان کبوتران آزاد پروازی که به دست غلامان ذبح می شوند
تا سفره اربابان را رنگین کنند
و بدین گونه بود
که سرود و زیبائی
زمینی را که دیگر از آن انسان نیست
بدرود کرد

:

ما هم اعتراف كرديم./

امید :

با سلام
امیدوارم هیچوقت پایت به زندانهای جمهوری اسلامی نیافتند که بخواهی اعتراف کنی .... چون از آن اعترافات تا این اعترافات پشت کامپیوتر تفاوت از زمین تا آسمان است .....و کسی می تواند تفاوت آن اعترافات و این اعترافات را درک کند که صابون آن زندانها به تنش مالیده شده باشد. البته میدانم که تو نیط نیمچه صابونی بتنت مالیده ولی آن زندان قبلی شما کمی تا قسمتی با زندانهای معمولی برای افراد معمولی بدون پشت و مشت و زندان های امروزی که به منظور ایجاد رعب و وحشت و به تن کردن لباس کودتایی برپاست بسیار فرق دارد چون به هر حال آن موقع ، پدر هنوز در بین اطلاعات چی ها نفوذ و اعتباری داشتند و می توانستند اعمال نفوذ کنند ولی امروز ....
حنیف جان
با وجودی که سخت است در این موقعها گفتن حرفهای حق که معمولا تلخ است زدن این حرف ولی امیدوارم این نکته را آویزه گوش برای فردا کند و فراموش نکرده باشی که تمام این اتفاقات اساس اش از سالهای قبل ، سالهایی که ... زدن این حرفها از طرف برخی ها که امروز در زندانند و فراری جرم شناخته میشد و .... گذاشته شده بود و فراموش نکنی برای پالودگیهای آینده مهم گرفتن آلودگیها از سرچشمه است و بقول آن فراز زیارت عاشورا : و لعن الله اسست اساس الظم ... در این رابطه دوست داشتم بدانم به نظر تو اساس ظلم در کشور بعد از انقلاب کجا و توسط چه کسانی ساخته و پرداخته شد؟ و چه کسی امروز مشمول این فراز زیارت عاشورا میشوند؟
با تشکر از تو و اعترافات صادقانه و آزادانه تو
امید بهروزی

:

آقاي حنيف عزيز، نوشته ي شما بسيار شيوا و مؤثر بود و من را به تأمل واداشت. اتفاقات تأثر برانگيز خرداد و تيرماه اخير -علي رغم فاجعه بار بودن- حداقل از اين حسن برخوردار بود كه تكليف معتقدان به نظام جمهوري اسلامي را با بسياري از مظاهر و نشانه هاي پارادوكسيكال آن روشن كرد و به فكر چاره انديشي اساسي درباره ي آن انداخت. آري تركيب ناهمگون سياست و مذهب هردو را به ورطه نابودي كشانده و از اين معجون فاسد، راسپوتين هاي فراواني پديد آمده است كه در رده هاي متنوعي از مسؤوليت، چنين فجايعي را آفريده اند. اميدوارم هميشه به معناي ظريف نام خويش پايبند باشيد.

:

سلام
برایتان از قیصر می گویم:
به لحظه لحظه این روزهای سرخ قسم
که بوی سبزترین فصل سال می آید
خوشحال می شم به وبلاگم سری بزنید

میم در محاق :

طاقت بیار رفیق

فاطمه :

اینجانب ف فرزند ح و... اعترافات ما هم همین هاست میشه این اظهارات رو زا طرف یه عده دیگه هم قبول کنید

دست خيال :

زماني دوست احتمالا مشتركي از نوشته هاي شما مي گفت و اين روزها كه نوروز شده غذاي صبح و ظهر و شبم خوشحالم وطنم سرشار است از آزادگاني كه ننگ زندگي با ذلت را هيچ گاه نخواهند پذيرفت.ماندگار باشي عزيز.

رها :

این اعترافات فایده نداره اعتراف باید همراه با شکنجه و زندان باشه وگرنه بهش اعتراف نمی گن یعنی فکر می کنن از اعماق وجود و از ته قلبت نبوده

saeed :

گاه درخبرها میخوانیم:"قاتلی پس از سی سال دستگیر شد." و متعاقب آن میشنویم:"قاتل فراری به جزای عمل خویش رسید".عجیب است که جایی درقانون قید نشده که اگر یک جانی و آدمکش برای خود شغلی شرافتمندانه دست وپا کرد ؛از عمل مجرمانه ی گذشته اش چشم پوشی شود.گویا این نکته ی مورد اشاره ی شما که"ملاک حال کنونی افراد است"تنها در مواردی خاص مصداق دارد!!فقط در صورتیکه آن افراد تبدیل به وزرایی خدوم ویا بازرگانانی معتمد و...شده باشند!

میم در محاق :

...
از کودکی همیشه وصف غرورت بود و خود به چشم دیده بودم
وقتی که همگی مسابقه دادیم و از ایوان خانه قدیمی تان در مارچین که گاهی به آن سر می زدید و ساکن می شدید پریدیم و تو بردی ...
من معترض بودم به اینکه تو از همه قد بلند تر بودی
سنت هم بیشتر بود اما با غروری عجیب راه را بر اعتراض بستی...
این همیشگی ترین خاطره ام از شما بوده

اما این روزها در هر روزنامه و جمع خبری که رفته ام وصف شجاعتت را شنیدم...

رامين :

چه سخته اعتراف به خطاامابرادرم من هم همپاي تو اعتراف ميكنم دندان فاسد را بايد كشيدو دور انداخت اين دندان پر شدني نيست و من چه ساده بودم