پیمان روشن ضمیر :

ای والله . مشتی حنیف . از فردا من روزی هزار تا آمار به سایتت میدم . یه کانتر نت استیت توش بزار . خاطرات زندان را هم ادامه بده

مهدی :

سلام حنیف عزیز
امیدوارم این خاطرات درسی باشد برای جوانان عاشق ایران، که ایران بدون جوانان شجاع سربلند نخواهد بود.
به امید ایرانی آباد ایرانی مردم سالار و ایرانی سربلند برای همه ایرانیان
به امید خواندن بقیه خاطراتت
موفق باشید

نوید حاجی مرادی :

خیلی از شجاعتت خوشم اومد !
به امید خواندن بقیه خاطراتت !!
دوستداره شما
حاجی مرادی

احمد :

توروخدا بقیه شو بنویس تو خماری موندیم.

مسعود بهنود :

اين تجربه نادري است. آدم ها مي روند زندان و شرح آن را بازمي گويند. براي تاريخ ما و زبان فارسي نادرست. هميشه حدس و گمان بوده است، اما اينک درست و راست واقعه. به باورم اثرها خواهد گذاشت اين زندان نوشته هاي اين سال ها. شايد کساني که بعد ها رفتند در آن اول کار اينقدر نترسند که ما ترسيديم. اين قدر ذهنشان مشغول مسائلي نشود که نبايد. خود را مجهز به خاطره هائي کنند که مي تواند در تنهائي آدمي را کمک کند. در اين زندان اخير سال 79 روزي ابراهيم نبوي را ديدم با چشم بسته و فقط رسيدم يک کلمه بگويم "خاطره مي شود داور" او بعد ها نوشت که اين کلمه خيلي برايش خوش آهنگ بوده است. آدم بايد دائم به خودش بگويد تمام مي شود. زندگي فيکس نيست. خيلي که خشمش گرفت به خودش بگويد پس نتوانستي خشمت را بخوري، پس ضعيف هستي. قوي باش. اما بدترين شب در سلول انفرادي براي من شبي بود که به تصادف دانستم در سلول روبرو محمد قوچاني است. در دادگاه شنيده بودم محمد متولد سال 55 است درست همسن نيما پسرم. از آن لحظه يک لحظه اين حس موذي راحتم نگذاشت که فکر کردم نيما در آن جاست نصف شب به اين کابوس پريدم و داد زدم. اين در حالي بود که وقتي شما ها در زندان بوديد، هميشه انگار بود که نيما زندان است. وقتي حنيف بود، اميد بود، آرش بود، سينا بود. شاگردانم بودند يا نبودند . آن ها را ديده بودم يا نه، فرق زيادي نداشت. خوش به دلم که در همان زمان حال و کلامم را نوشتم . اين وب لاگ نويسي هم عالمي دارد. ديگر کسي نيست که ملاحظه کاري کند. پس نوشتم از انصافعلي، از آرش سيگارچي و خلاصه همه و به جاي همه تان در سلول قدم زدم و تجسمتان کردم. به همه هم توصيه کردم وقت آزادي که بنويسند قبل از آن که گوشه هايش سائيده شود در ياد. حالا هم خوشحال شدم که نوشته اي. بنويس که هيچ چيز مانند موقعي که يادي نوشته مي شود دلچسب نيست. حتي کابوس ها را بايد نوشت اگر مي خواهيم از دستشان خلاص شويم. حنيف عزيزم ساده و گزارش وار و خواندني هم نوشته است.

محسن :

ادامه بده جالب است - مدرک تحصیلی شما چیست شغلتان چیست

ayeh :

salam
hanif jan man ayeh hastam yek 2khtare 16 sale...! avalin bare meyam enja .
gerye nakardam , tasof khordam...!mit0onam hes ko0nam che sakhte bishtar az to baraye hamsaret !,
mayelam bagheya majarar0o bedo0nam albate agar monjar be yek salgarde dastgiri taze nashe....!
ama az bazgo va efsha kardan dast bar nadar nazar mahbase tan be roho andishe nofoz kone ! be omid rozhayi khosh dar irani abad...!

بی نام :

حنیف.همه چیز درست.من یک بار تورو دیدم.الان سر کار هستم و دارم اشک میریزم.تو همه چیزایی رو از روز اول نوشتی که تقریبا بر من هم گذشته بود.سالگرد من هم نزدیکه،نوبت خاطرات من کی میرسه؟یادته تو حیاط ساختمان .... دیدمت و یک کم صحبت کردیم؟موفق باشی و برام دعا کن

hossein :

حنيف عزيز و نه چندان خوش قول!!!!
از ايميل تو ممنونم من هم مايلم بقيه خاطرات تورا با جزييات بيشتر بخوانم به شرطي كه برايت دردسر تازه‌اي درست نكند.
راستي روزهاي بازداشتت با همسرت مصاحبه ي كوتاهي داشتم نگاه انساني و بي شيله پيله اي داشت اميدوارم ديگر در زندگي‌ات شاهد چنين تجربه هاي تلخي نباشي و نسل من و تو بتوانند به زودي شاهد آزادي دموكراسي و حقوق بشر را در آغوش گيرد.
درود بر تو

امیر :

سلام حنیف جان، البته اگر به ناشناسی اجازه دهی جان خطابت کند.
پرسیده بودی که آیا خاطرات بازداشتت خواننده خواهد داشت یا نه بنابراین در پاسخ نظر خودم را می گویم.
به عقیده من خاطراتت از بازداشت و به خصوص رفتار و شیوه عمل بازجویان هم از نظر جذابیت و هم از جهت محتوا مفید و غنی است. (همانگونه که برای من چنین بود)
تنها یک نکته می ماند و آن حساسیت شدید آنانی است که در موردشان می نویسی و خواهی نوشت، هرچند روش تو در بیان خاطرات با شیوه سینا مطلبی بسیار متفاوت است ولی به هر حال نمی توانم فراموش کنم رفتاری را که پس از انتشار خاطراتش با او خانواده انجام دادند، که خود نیز اشاره کرده ای.
پس به عقیده من کاری پس بزرگ و موثر را انجام می دهی و چنانچه ادامه دهی همواره خواهم خواند و درس خواهم گرفت.
شاد باشی

baran :

salam aghaaie mazrooie
faghat khastam khahesh konam ke benevisid
hamin ....

4 سو :

کاش در گوشه ای ثبت کنی این روز ها را.شاید روزی فیلمی ساختند از این همه عدل و مهر ورزی!

رضا رواسی :

بسیار عالی لطفا باز هم بنویس

mehrdad :

ايران به داشتن جواناني مثل شما افتخار مي كند لطفاٌ درصورت امكان ماهنامه مشاركت را برايم بطور مرتب ارسال فرمائيد.

mehrdad :

ايران به داشتن جواناني مثل شما افتخار مي كند لطفاٌ درصورت امكان ماهنامه مشاركت را برايم بطور مرتب ارسال فرمائيد.

آلوچه خانوم :

سلام . کار خوبی کردی اينها رو اينجا نوشتی . من تو رو می دونی از کجا می شناسم از نوشته نبوی و نوشته کسی توی وبلاگی که الان اصلا يادم نمی ياد کجا در مورد آقا زاده ای که اصلا شبيه آقازاده ها نيست . موفق باشی و اميدورام هيچوقت همچين روزهايی برات تکرار نشن .
راستی من عکس گوشه اين صفحه رو بيشتر دوست داشتم با اجازه برداشتمش گذاشتم توی قاب بارانی در کوير . يادر واقع بی اجازه برداشتم .

Amin :

Well done....keep it on man

رضا :

سلام
خسته نباشی
از بابت ایمیل ممنون
امیدوارم آزادی سهم مردم ما نیز شود.
راستی آیا کسی از زندانیهای اوایل انقلاب خاطرات خود را از برخورد چپها(اصلاح طلبان فعلی)منتشر نکرده تا با خاطرات شما مقایسه شود.

خواننده :

حنیف عزیز
من تو را نمیشناسم . پدرت را هم نمیشناسم. بنابراین هیچ گونه تعلق عاطفی به شما ندارم . اما با نگاهی به نوشته هایت در یافتم که برای یافتن تعلق عاطفی کافی است که به صداقتت اعتماد کنم .

امین :

با مقاومتت خیلی حال کردم! ای ول. ایشاالله در دفعات بعدی از این تجربیاتت استفاده کنی شاید ما هم رفتیم استفاده کردیم! راستی لینک در لینکدونی روزانه دادم.

فيض :

سلام حنيف جان . با خواندن خاطراتت لحظه لحظه خودم را در كنارت حس مي كردم و حالا هم بي صبرانه منتظرم ادامه ماجرا را بنويسي وبدان تنها چيزي كه براي آيندگان ما مي ماند همين نوشته هاست وبايد روزي آيندگان ما بدانند در كشور ما چه گذشته وچه كساني وچگونه حكومت كرده اند اين وظيفه شماست كه براي آينده بنويسي واز هيچ چيزي هم هراس نداشته باش و مطمنم كه شجاعت پدرت را به ارث برده باشي ودر مقابل ظلم هرگز سكوت نكني وبداني كه حقيقت هميشه پيروز است و براي تو التماس دعا دارم.

مهرداد ترابی :

سلام حنیف جان
آن روزها افتخار آشنایی شما را نداشتم.ولی وقتی خبر بازداشت شما و سپس خانم قاضی ، خانم عباس قلی زاده و امید معماریان را شنیدم دلم گرفت .دلم گرفت از اینکه چرا باید جوانانی به مانند امید،حنیف و فرشته به خاطر خیال پردازی برادر حسین و دوستانش گرفتان از خدا بیخبرانی شوندکه نه دین دارند که اگر داشتند با کسی مانند فرشته قاضی آنگونه برخورد نمی کردند.و نه حریت دارند که اگر داشتند با جوانان کشور ما اینگونه برخورد نمی کردند .
حنیف جان بی صبرانه منتظرم که شاید وقتی پیش آید تا خدمت شما برسم .انشا الله شاید هفته ی بعد . در ضمن از میلیکه فرستادید ممنون ولی متاسفانه فونتش خوانا نبود .
خدا حافظو به امید دیدار

محمد جواد طواف :

مرسی حنیف جان .. دمت گرم که اینها رو می نویسی... وسوسه شدم من هم جریان بازداشت های سال 78 خودم رو که تا الان چیزی ازشون ننوشتم رو بنویسم... یکبار زندان توحید .. و یکبار زندان 59 سپاه....

میرزا پیکوفسکی :

امیدوارم نقل این ها کار دستت ندهد. در ضمن این بار بگو اسد را بگیرند و تو راست راست بچرخ.

Alius :

درود حنیف عزیز/ کار با ارزشی است که هرچه جزییات بیشتر باشد با ارزش تر خواهد شد! در فانوس به مطلبتان لینک دادم پایدار باشید

freedom to Iran :

Dorood bar Farzandane rasekh-e iranzamin..
Aghaie Mazrooei benazare man in Vazife tamamie Ghorbanian wa Asibdidegane hokoomate jahl wa neza ast keh atrafian wa ayandegan ra az jenaiatha aleihe hoghooghe bashar ra agah sazand, ta payan dade shawand in bi-adha

مسعود برجيان :

با سلام خدمت شما
پدرتان را ديروز در اصفهان ديدم. در مراسم يادبود آيت‌الله طالقاني شركت كرده بود. همچنان خندان و اميدوار مي‌نمود.

seyyed :

آقای مزروعی، خاطراتی که می نویسی خیلی جالب و درس آموزه اما یک نکته ای را می خواستم در این رابطه تذکر دهم با توجه به این که حتما اینها را بازجوها و بازپرس های شما و بالاخره کسانی که باید بدانند، می خوانند، بعضی ترفندها و نکاتی را ممکنه از توی این مطالب یاد بگیرند که برایشان تجربه بشه و حواسشون در مورد کسانی که بعدا گیرشون می افتند به کار ببرند. به هر حال امیدوارم سالم و موفق باشید.

علی اکرمی :

سلام حنیف
1-خاطراتت خیلی خوب وبد و فکر کنم اگر تو یا یک روزنامه نگار دیگر فرصت داشته باشید خیلی خوبه که بتونید یه گزارش کامل از کل بچه هایی که تو این یکی دوساله توسط اطلاعات موازی دستگیر و شکنجه شدند تهیه کنید

ali :

همينجور که می خواندم ياد داستانهای بعد از انقلاب افتادم که از زندانيهای زمان شاه چاپ می شد. باورم نمی شود که بعد از ۲۷سال همون حرفها ولی حالا در جمهوری اسلامی. بنويس شايد بد کاران لحظه ای به خود ايند.

yashar :

گمان مبر كه به پايان رسيد كار مغان
هزار باده ناخورده در رگ تاك است

وارطان :

الهی به زمین گرم بخورن که تورو گرفتن و اون اسد رو ول کردن!جدا از شوخی امیدوترم دیگه هیچ وقت تکرار نشه.برای هیچ انسان بیگناهی.شادمان باشی حنیف جان.

پيام :

آقا حنيف بنويس، حتماً بنويس. اين نوشته ها خيلي لازم و ضروري است. يکي از کمبودهايي که ما داريم، اين است که فرهنگمان بيشتر شفاهي است. يعني بخشهاي مهمي از تاريخ و فرهنگ ما بصورت مکتوب در نيامده است. حتماً با جزئيات کامل وقايع را بنويس. اما بدون هيچ تعصب و پيش داوريي. خيلي خوبه که حالا بعد از يک سال داري مي نويسي. تو اين يک سال حتماً نارحتي ها و عصبانيت هايت فروکش کرده است و حالا ميتواني مثل يک وقايع نگار اتفاقات را تعريف کني. براي خود من که به شخصه اين تجربيات را نداشتم، خيلي جالب بود. بخصوص روابط دوستانه و صميمي کساني که در سلولهاي انفرادي خودشان حتي نمي توانستند همديگر را ببينند.

Alireza :

Agha Hanif,

kian :

از زندان رفتن و بازجویی شدن زیاد شنیده ایم.اما همه این شنیده ها کلی و به درد نخور بوده اند.خواهشم این است که ادامه ماجرای زندانی شدنت را با جزئیات کامل بنویس.نگران خواننده نباش خودم برایت جور می کنم.

مسعود رهبري :

حنيف عزيز سلام. اگر بازداشت شماها و افشاي شجاعانه رفتارهاي بازجويان اين نتيجه را داشته باشد كه بعديها دست كم يك سيلي كمتر بخورند، بايد به سبب تحمل اين روزها خداوند را شاكر بود.

behnam :

I read your story. This story is similar to many recent stories that happened to iranian journalists. The power of pen, weblog and media became so obvious for both sides. interesting is that they can not have the same power because nobody reads what they are writing. see how many people buy keyhan resalat or jomhoury eslami. media is so different from the revoloution.
.there are satelite, internet and many other medias. the other hand young generation of Iran is different from the young generation of that time. We are wiser. we read good quality journals these days and we don't use rubbish "ism" language in our speaking. we are closer to reality and we know what we want.
this is the reason that we don't use violence in our actions and language and they use it because they belong to the old generation. they will be extinct like many ideas and openions but we survive because our ideas are pupolar. good luck man.

اردلان :

حاج آقا حنیف:
آیا شده هیچ وقت از پدرتان بپرسید که نقش ایشان در زندانی کردن و شکنجهای جسمی و روحی وهمینطور اعدامها در جمهوری اسلامی چه بوده است؟

babak :

benevis aghaye mazrooi,ba joziat benevis

فرياد :

سلام حنيف عزيز
از مطلبت متاثر شدم و اينكه چرا انسان نتواند در يك سيستم سالم سياسي فعاليت سياسي بكند.مطمئن باش اين اوضاع باقي نخواهد ماند.پايدار و تستوار باش.
تاريخ به مبارزان راه آزادي افتخار مي كند.

حميد رضا :

درناك ولي بسيار زيبا بود.سالها پيش كتابي از به آذين
به نام(مهمان اين آقايان)خواندم كه بسيار كتاب خواندني و پر باري است.يكي از بهترين نثرهاي زبان فارسي.فضاي كتاب در زندان مي گذرد.نوشته شما مرا ياد آن كتاب انداخت.حتما ادامه بده و شرح اين ماجراي تاريخي را با نثر خوبت بنويس.نوشته ات حس بسار خوبي دارد و بسيارها نيز خواهند خواند.نگران تيرا‍ژ خواننده ها نباش.
ارادتمند/شاعر گمنام!

سید علی :

با سلاماقا حنیف از اینکه صفحه ای از تاریخ گشودید ممنونم تا بوده ایران همین بودهبرای شماباباتون و خانمتون ارزوی موفقیت دارم.

مسعود صلواتی زاده :

دمی وقت بگذار سحر نزدیک است

اسغر :

بنویس آقا. اینا هیچ جا نیست جز همین‌جا. باید ثبت بشه. با جزییات کامل بنویس.

سعيد :

بسيار عالي بود، کاش بيشتر و با جزئيات بنويسي، اينها همه اش تاريخ است، نگران خواننده اش نباش، من که مثل يک داستان هيجان انگيز دلم نمي خواست تموم بشه، اگر هم اينجا ننوشتي پيش خودت بنويس، چند سال ديگه يادت مي ره، حيف است ... اميدوارم ديگران هم بنويسند.

... :

MONTAZERIM KE EDAME BEDID

احسان :

داداشي گلم خيلي خوب وبد باز هم بگو
خيلي متاثر شدم و تمام خاطرات اون روزها داره تك تك تو ذهنم مياد و خيلي اذيتم مي كنه .
فقط اين و بگم كه خيلي گريه كردم .
اميدوارم داداشي و خواهر گلم ديگه هيچ وقت تو زندگي به مشكل بر نخورند و هميشه خوب و خوش و خرم در كنار هم باشند .

مرغ دريايي :

تازه گرم خوندن شده بودم،پس ما بقي رو كي مي نويسيد؟؟؟؟

ahmad :

هراس نه حراس

حجت :

اسد رو نگرفتن چون ماني باهوش بود.
تو رو گرفتن چون مهدي خنگ بود!

پیام برازجانی :

حنیف جان مخواستم خواهش کنم اگه برات مسبب مشکل نمی شه همه رو بنویسی.

بهروز شجاعي :

سلام...حنيف جان بسيار زيبا ولي تلخ بود...زيبا به خاطر نثر گيرايت و تلخ به خاطر هزينه هايي كه بچه هاي اصلاح طلب هر كدوم به هر نحو دادند و خيليا قدرشونو نمي دونن.....بقيه اين خاطره تلخ و زيبا رو حتما بنويس...

دلارام اکار :

سلام حنیف جان:
تجربه ای بدست آووردی که می ارزه به بازداشتی!
موفق و همیشه آزاد باشی.

آدم :

سلام داداشی
وقتی این نوشته های تو رو می خوندم به یاد روزهایی می افتادم که تازه تو روزنامه ها دیدم که تو رو گرفتن. به یاد روزهایی می افتم که دستم به جایی بند نبود و نمی تونستم خبری ازت بدست بیارم. کل خبرهایی هم که ازت داشتم از روزنامه شرق می خوندم. موبایلت که هیچ وقت جواب نمی داد...
بچه ها هم که خبری ازت نداشتن...
پدر و مادرت هم مثل بقیه...
حساب من رو بکن که تو شهر غربت داشتم دیوونه می شدم و هر چند روز یک بار بغضم به خاطر تو می ترکید.
الانم بضم کرفته. مثل همون روزهایی که از بی خبری داشتم دیوونه می شدم. مثل همون روزی که آزاد شدی و گریه کردم اما تو باز مثل همیشه دعوام کردی که گریه نکن.
مثل همون روزی که باز تو روزنامه خوندم که آزاد شدی و هیچ کس خبرم نکرد که داداشت آزاد شده.

صادق صدق گو :

سلام
این مطلبایی که نوشتی 90% اش رو سال گذشته هم بهش اشاره کرده بودی.بهتره دنباله اش رو بنویسی و اون چیزایی رو که "نباید" بنویسی،بنویسی!!؟
ولی از من می شنوی این خاطرات بازجویی تا آزاد شدنت رو بنویس تا کم کم به دست فراموشی سپرده نشده.اقلاً اینجوری کامل تر می مونه.
من حتی حرفهای رد و بدل شده در بازجویی ام رو درست یادم نیست چه برسه به تاریخ احضار و بازجویی!
ارادت

صادق صدق گو :

سلام
این مطلبایی که نوشتی 90% اش رو سال گذشته هم بهش اشاره کرده بودی.بهتره دنباله اش رو بنویسی و اون چیزایی رو که "نباید" بنویسی،بنویسی!!؟
ولی از من می شنوی این خاطراتت از بازجویی تا آزاد شدنت رو بنویس تا کم کم به دست فراموشی سپرده نشده.اقلاً اینجوری کامل تر می مونه.
من حتی حرفهای رد و بدل شده در بازجویی ام رو درست یادم نیست چه برسه به تاریخ احضار و بازجویی!
ارادت

صادق جم :

آقا مبارکه!
ایشاالله به پای هم پیر شین.
والله ما هم دستگیر شدیم. اما مثل مال شما کلاس نداره!

pedram :

http://rooz.wordpress.com/

:

سلام. نوشتن این حرفها خیلی خوبه مخصوصا اگر تا آزادیت ادامه بدی ... . داستان "هپی اند" بیشتر خواننده داره(-8

محمد :

هنوز کامل نخوندم.نظرم رو راجه به مطلب بعدا میگم.ولی خوشحالم که این مطلب این همه خواننده داشته.پس دیدی در محیطی مثل وبلاگ هم میشه نوشت به این شکل.پس لطفا ادامه بده.

sima :

آقای مزروعی عزیز،
چقدر خوب که خاطراتتون رو نوشتید. هرچند شاید هنگام نوشتن برایتان بسیار سخت بوده، اما خواندنش برای امثال من خیلی مهمه. ماها باید بیشتر با آنچه در کشورمون می گذره آشنا بشیم. به لطف وبلاگ نویسی و وبلاگ نویسانی مثل شما، ما به راحتی به منابع با ارزشی دسترسی داریم. منابعی که
دور از سانسورهای متداول یا حداقل با سانسور بسیار کم تر در دسترس همه است.
امیدوارم همیشه موفق و سلامت باشید و هیچ گاه این تجربه ها برایتان تکرار نشود.

محمد :

خواندم و بغضیدم و پسندیدم و لینکیدم.
حالا که همش رو خوندم واقعا ازت میخوام تا همش رو بنویسی.

محمد جوان :

برادرم حنيف
آنچه روايت نموده اي بخشي ازيك رمان بلند است .
و تو از ياد برده اي كه بخش هايي را براي ما بنويسي كه در ديداربا قاليباف به خاطر آن عصيان كردي و ....
حنيف ناگفته هايت را هم بگو
بگذار همه ما بدانيم كه بعدها قرار است چه بلايي بر سرمان بياورند.
راستي حنيف جان
آنهايي كه دستگير مي شوند و حامي همچون پدر بزرگوارتان ندارند چه مي كنند .
شما كه ان همه پشتوانه سياسي داشتيد با شما ان كردند كه نبايد پس واي برما و ....
راستي از محسن مهيمني چه خبر؟

delaram akar :

salam hanif jan:
togif roznameh sharg ra tasliyat migam
!sharmeshon bad

دادفر :

آقاي مزروعي!
آنچه ديدي بر قرار خود نماند
اين چه بيني هم نماند برقرار
اين که در شهنامه ها آورده اند،
رستم و رويينه تن اسفنديار،
تا بدانند اين خداوند ملک
کز بسي خلق است دنيا يادگار!

فاطمه عرب سرخی :

آقا ما به هر حال مخلصیم.موفق باشید.

سيما :

اگر مي شه و معذوريتي نيست، ادامه بديد. به شدت منتظريم.

:

سلام این متن را دو باره و ده باره می خوانم و تعجب می کنم شما که این قدر خوب به یاد داری چرا همه را نوینویسی باور کن خاطرات مقاومت شما و دیگران اصلا خسته کننده و کهنه نیست

پنگوئن :

هی... خوب شد فقط در همین امروز دستگیر شدی. اگر چند روز دیگر هم بود، دیگه میخواستی چقدر بنویسی!!!!!
از این به بعد سعی کن یه خورده خاطراتت را قطعه قطعه کنی و بنویسی.
ولی حتما بنویس مخصوصا از این دستش را.

حنیف شعاعی :

خیلی خوب و خوندنی بود.
از تجربیاتت استفاده می کنیم اگر...

محمد :

سلام
من نبودم
این خاطره رو پارسال خوندم.امسال هم قصد دارم بخونم.ولی یادت باشه پارسال بعد از این مطلب همه خواستند که ادامه بدی اما ادامه ندادی.

روزبه :

سلام دوست عزیز و گرامی،

حسين :

موفق باشي حنيف جان.
اگر نه روبرو اما با تلفن بسيار با شما در انتخابات هم كلام شده ام آنگاه كه معين را ياري مي كردي.
شجاعتت را مي ستايم: يكي اينكه آن دست خط كذايي را توانسته بودي از زندان خارج كني تا گفته هايت را اثبات كني و ديگر بار وقتي قاليباف را در دانشگاه شرمنده كردي.

ashkan :

man ke khosham omad az khateratee
khoda kone roozy bere ke dige kasy ro be in jormaha dastgir nakonan

:

حنيف عزيز سلام.شجاعانه نوشتي.اي كاش اين آدمها از گذشته هاي نه چندان دور و از حال خودشان شرمنده مي شدند ولي به قول شهيد مطهري آدمهايي كه بنام دين جنايت مي كنند از هر سبع خطرناكتر و وحشتناكترند. درك مي كنم كه در آن دوران چه كشيدي. پايدار باشي.

مهیار هادی زاده :

حنیف جان ! خیلی وقت بود که کسی تو وبلاگستان ، این جوری خوب و تاثیر گذار ننوشته بود. نگران طولانی بودن مطلب نباش ، این طوری که تو نوشتی اتفاقا به نظرم مختصر هم آمد.بیشتر و مفصل تر بنویس که هنوز جای نوشتن و ادامه دادن داره.

:

آخه مردیکه گوه تو که جرات مبارزه رو نداری گوه می خوری سایت می زنی . عوضی برای یه احضاریه فرار می کنی اون ور ایران . بلاخره یه روز چوب تو ... .اونجاتت می کنیم . از تو گنده تراش هیچ غلطی نکردند . چه برسه به تو .

علی ل :

آقای مزروعی نوشته ی شما را در سایت "امروز" خواندم مشتاق خواندن ادامه ی مطلبت هستم.

محتشمی :

حنیف جان ممنون که نوشتی
لطفا ادامه بده همینطور شجاعانه
دلم برای بی پروایی و شهامت تنگ شده به اندازه خود دنیا :(

قلی :

سلام من کل خاطرات شما را خواندم خیلی قشنگ بود

ali :

پاینده باد ازادی .به این شدت تجربه یی نداشتم ولی حس کردم چی کشیدید.چیزی بدتر از محدود بودن و مورد اذیت قرار گرفتن نیست.انشالله سلامت باشید.اگر میشه از روزهای پایانی و یا موارد حساس پیش اومده رو نقل کنید.یاحق

mojtaba :

khili ali bod delam tang shodeh bod az inke kamtar mineveshti ,damet garm

هادی :

زندان نویسی! چه تعبیر جالبی آقای بهنود گفته اند! و درست هم گفته اند. حتماً ادامه دهید آقا حنیف

سید علی :

سلام خوبی خیلی جالب بود و از تجربیات شما استفاده کردم. موفق باشی استاد مهربون

majid khorrami :

سلام سال 84 زمانی که برای تبلیغ دکتر معین به شهر پدری من تربت حیدریه آمدی به تو گفتم که ذکاوت و صداقتت را بایستی ستود و اینک نیز بار دیگر بایستی بر حرف قبلیم تاکید مجدد نمایم یادم نمی رود زمانی که در 16 سالگی در مابین سالهای 79 تا 80 چند باری به بهانه های مختلف راهی زندان و سلول انفرادی شدم سوالم این بود که پاسخ سوالاتم را چرا بایستی با زندان دریافت کنم ولی اینک که بزرگ تر شدم آن را به خوبی درک کرده ام به امید دیدار مجددت مجید خرمی ساکن دیروز تربت حیدریه و شهروند امروز بجنورد

فرزاد حسنی :

جالب بود این خاطرات گرانقدر و پربار ...موفق باشی

حسين نوراني :

ادامه بده و بنويس. من هم ياد يكي دو تا مصاحبه اي افتادم كه با خانمت گرفتم واسه فكر كنم ايلنا. بعد هم دعا كميلي كه برات داشتيم و يه پيرهنت كه آويزون جالباسي اتاق اطلاع رساني بود و روش نوشته شده بود مبارز نستوه اگه اشتباه نكنم.
ياد همه چيز افتادم فعلا جز دلخوريها كه سر جاي خود محفوظه. به هرحال تو مسير مبارزه به هر مبارزي بايد درود فرستاد. پس درود

حسام :

سلام. حال شما؟ فکر نمی کنم شما من رو به خاطر بیاری. ولی به هر حال. اتفاقا بد نیست که گاهی از این گونه اتفاقات بنویسیم. شاید برای همه مفید باشه. خدارو چه دیدی؟ با این وضع و این دولت مهر ورز همه چیز امکان داره. موفق باشید عزیز

مرتضی :

حنیف جان سلام امیدوارم حالت خوب باشد . حنیف تو عضو بنیاد باران هستی یا نه اگر من بخواهم عضو شوم چه کمکی به من میتوانی بکنی میخواهم برای اصلاحات و محمد خاتمی در حد توانم کار کنم در سخنرانیهایش شرکت کنم با تشکر

:

سلام خوبيد؟نمي تونم بگم از خواندن خاطراتت چه حسه غروري بهم دست داد.مهمتر از آن حضور همسر و خانوادت در كنارته.مهم اينه كه الان سالمي و سربلند.موفق باشيد.

:

حنیف جان تروخدا ادامه بده !!! این روزها احتمال دستگیر شدن تمام ماها هست . به انواع جرائم. اینکه من ( نوعی ) از قبل شنیده باشم که اونتو چه خبره و چطوریه خیلی خیلی میتونه کمک کنه.

:

یا علی

:

ادامه بده جالب است

:

مطمئنم به اندازه من نترسیدی .چون پدرت رو داشتی .اما من پدرم نبود . یعنی18تیر از ناراحتی حرفهای رهبر دق مرگ شد .جبهه رفته بود و برادر 3شهید . ناراحت بود از اینکه رهبر گفته اگه عکسمنو هم آتیش زدن شما کاری نکنید . همیشه با من دعوامیکرد. منو هم بردند به جرم وبلاگ .. هیچی ازم نگرفتن توی 13 روز شکنجه . اما اتهام بدی بهم بستن ... روابط نا مشروع ....شایدیه روزی حقایق آشکار بشه . من آنقدر ترسیدم که حتی پنجره ها رو هم میبندم وقتی صدایی بلند میشه . بعد از 2 سال هنوز کابوس می بینم و ...

:

حتما ادامه بده اگر برات خطری ندارد. کمک می کنه به بقیه ما که اگر در این شرایط قرار گرفتیم آمادگی ذهنی داشته باشیم. زنده باد پدر و مادری که چنین فرزندی تربیت کردند

مهتا :

اگرچه یاد آورش حتما درد داره ولی نوشتنش هم مهم هست. پس بنویس مرد بزرگ... به امید روزهای روشن..

شیرزاد :

من دیگه دارم بالا می آرم
بابا
حکومت یه گهی خورد تو رو چند روز انداخت تو زندون نمی خای دست ورداری
ننه مرده امیرانتظام عمری تو زندان بوده و هست انقدر خاطره نویسی نمی کنه
بخدا به پیر به پیغمبر فهمیدیم تو مهمی
من برای اینکه باورت بشه حاضرم هر سال جای تو خاطرات زندانت رو بنویسم بخدا حفظ شدیم بسکه اون خاطرات رو برامون قرقره کردی
میگن مگسه نشست رو یه حنیفی اونم گفت
به
ما هم گهی شدیم آآآ

یک جنوبی :

حنیف جان امیدوارم موفق باشی و ادامه بدی نوشتن خاطرات خودت رو گر چه برات تلخه ولی برای ما جالبه - پیروز و سربلند باشی

زهرا :

سلام
لطفا بقیه اش را هم بنویسید

:

سلام
خواهش می کنم نوشتن خاطراتتونو ادامه بدین.

فرید :

جالب بود ، لطفا ادامه بده ، چون آموزنده هست ، مخصوصا برای این دوران که هر از گاهی یکی رو دستگیر می کنند ، لااقل با شرایط و جو این جور جاها آشنا می شیم.