يكم.
چهار سال پيش و در هشتمين دوره انتخابات رياست جمهوري ايران محمود احمدينژاد توانست با استفاده از فضاي تبليغاتي آن روزها با استفاده از روش به تقابل كشاندن فقير و غني در انتخابات و خصوصا در مرحله دوم آن به پيروزي برسد.
تاكيد وي بر ظواهري همچون ساده زيستي، مردمداري، عدم استفاده از امكانات دولتي، مبارزه با فساد و رانت، مبارزه با مافياي نفتي و غير نفتي و ....
همه اين عوامل بود كه توانست وي را در چشم قشر آسيب پذير جامعه در آن دوران به مانند ناجياي نشان دهد كه آمده است تا بساط رانت و فساد و تزوير را براندازد و این عوامل سبب اقبال عمومي به وي شد.
از سوي ديگر در آن دوران نامزدهاي انتخابات رياست جمهوري نيز چندان توجهي براي مقابله با اين شعارهاي گداپرورانه نداشتند و غرق در دفاع از شعارها و برنامههايشان بودند و براي مقابله با شعارهاي عوامفريب تلاش چنداني نميكردند.
آقاي هاشمي رفسنجاني نيز كه در آن انتخابات به دور دوم انتخابات راه يافته بود بدليل اينكه تمامي اين ادعاها را كذب و نادرست ميدانست درصدد پاسخگوي بر نميآمد و جامعه نيز به غلط و با تبليغات جهت دار و سازمان يافته ايشان را در مصدر تمامي آن ادعاها نشاند كه متاسفانه هيچكدام مصداقي از واقعيت را در بر نداشت.
دوم.
با گرم شدن تنور انتخابات نهم و شروع مبارزات انتخاباتي نامزدها، محمود احمدينژاد نيز بار ديگر وارد گود مبارزات شده و با وجود اينكه وي چهار سال در مسند كار بوده است و انتظار همگان از وي اينست كه بخش مهمی از فعاليت انتخاباتي – تبليغاتياش حول محور دفاع از عملكرد چهارساله و ارائه برنامه چهار سال آينده اش باشد، اما در كمال تعجب باز شاهد هستيم كه قسمت اعظم حركت تبليغاتياش تكرار سناريوي گداپروري و قرار دادن فقير در مقابل غني را در پيش گرفته و قسمت كوچكي را به دفاع از عملكرد چهارساله خود اختصاص داده است.
با پخش شدن چندين برنامه تبليغاتي وي تا به امروز به روشني ميتوان مشاهده كرد كه وي خود را همچنان در جايگاه حمايت از محرومان قرار داده كه عدهاي رانتخوار و مافيا اقتصادي و سياسي نميگذارند وي آنچنان كه بايسته و شايسته است از محرومان دفاع كند.
سوم.
آقاي احمدينژاد با داشتن يك تجربه موفق در انتخابات گذشته همچنان فكر ميكنند كه تعميم دادن آن صورت مسئله به انتخابات آتي نيز حلال مشكلات او خواهد شد و خواهد توانست برگ برنده انتخابات 22 خرداد باشد. غافل از اينكه شرايط امروز تفاوت ماهوي بسيار زيادي با شرايط انتخابات گذشته و نامزدهاي آن انتخابات بخصوص در دور دوم انتخابات دارد.
در شرايط چهار سال پيش جامعه بخصوص در دور دوم خريدار شعارهاي مبارزه با فساد و رانت بود زيرا دیگر نامزد راهيافته به دور دوم انتخابات به اشتباه درصدد پاسخگويي به اين شبهات بر نميآمد و جامعه نيز به غلط به اين باور رسيده بود كه آن نامزد نماينده قشر مرفه و بيدرد كشور است و احمدي نژاد را نماينده قشر دردمند و آسيب پذير دانسته بود.
همه اين شرايط در چهار سال قبل موجبات پيروزي محمود احمدينژاد را فراهم كرد، اما در اين دوره شرايط كامل به گونهاي ديگر است. اما در اين دوره احمدينژاد در مقابل رقيبي (ميرحسين موسوي) قرار گرفته است كه هيچكدام از آن ادبيات با شرايط اين نامزد همخواني ندارد.
در اين روزها اگر نگاهی به خبرگزاريهاي و سايتهاي دولتي حامي دولت نهم بیندازیم ، بوضوح شاهد هستيد كه يك خط خبري خاص در تهيه اخبار قابل ملاحظه است و آن برجسته كردن حمايت طرفداران و نزديكان نامزد مرحله دوم انتخابات دوره گذشته از مهندس موسوي است تا با استفاده از اين فضاي ايجاد شده سعي كنند اينطور به جامعه بقبولانند كه اين انتخابات نيز مانند دور دوم انتخابات سال هشتاد و چهار است و در راستاي سناريوي دور گذشته ، فقير و غني را در مقابل هم قرار دهند، غافل از اينكه نامزد رقيب اين دوره در نگاه جامعه هيچكدام از ويژگيهايي كه آنان براي هدف قرار دادن خواهان آن هستند را ندارد.
ميرحسين موسوي از ابتداي انقلاب هميشه خود را مدافع مستضعفين ميداند و خود را هميشه و در همه وقت خادم آنان ميداند، وي هميشه و در همه شرايط خود را مدافع حقوق محرومان و قشر آسيب پذير جامعه معرفي كرده و در هنگامي هم كه در دولت قرار داشت سعي هميشگي دولتش بر اين بوده كه فشار به اقشار آسيب پذير جامعه كمتر و كمتر شود و خاطره خوش دولت هشت ساله وي در اذهان عمومي و در شرايطي كه كشور درگير جنگي طاقت فرسا بود گواهي است بر اين مسئله.
حال و با در نظر گرفتن شرايط فوقالذكر به هيچ عنوان واژه هايي چون مدافع رانتخواران و مدافع مافياي نفتي و ... به ميرحسين موسوي و حتي ديگر نامزد اصلاح طلب انتخابات نخواهد چسبيد و پافشاري احمدينژاد در اين انتخابات بر استراتژي دوره قبل بدون اينكه مبداء و مقصد شعارهايش را درك كرده باشد، اشتباهي است كه نتيجه اش در 22 خردادماه خودنمايي خواهد كرد.
