آتش عشق تو در جان خوشتر است
جان ز عشقت آتش افشان خوشتر است

هر که خورد از جام عشقت جرعه ای
تا قیامت مست و حیران خوشتر است

تا تو پیدا آمدی پنهان شدم
زانکه با معشوق پنهان خوشتر است

درد عشق تو که جان می سوزد
گر همه زهر است از جان خوشتر است

درد بر من ریز و درمانم مکن
ز آنکه درد تو ز درمان خوشتر است

می نسازی تا نمی سوزی مرا
سوختن در عشق تو زان خوشتر است

چون وصالت هیچ کس را روی نیست
روی در دیوار هجران خوشتر است

خشک سال وصل تو بینم مدام
لاجرم در دیده توفان خوشتر است

همچو شمعی در فراقت هر شبی
تا سحر عطار گریان خوشتر است

عطار نیشابوری