امروز 15 مهرماه سالروز تولد سهراب سپهري در شهر كاشان است،

اين شاعر نوپرداز فارسي‌گوي متولد 1307 است و چند ماهي پس از كودتاي 1332 دوره نقاشي دانشكده هنرهاي زيباي دانشگاه تهران را به پايان برد.

سهراب ابتدا در دهه 1330 به عنوان نقاشي نوپرداز به شهرت رسيد، كار شعر را هم از همان ايام آغاز كرده بود. نخستين مجموعه شعر او "مرگ رنگ" در سال 1330 به چاپ رسيد.

" زندگي خواب‏ها" را در سال 1332 و " آوار آفتاب" و" شرق اندوه" هر دو را به سال 1340 عرضه كرد. در اين مجموعه هاي نخستين او گه‌‏ گاه طنين صداي نيما يوشيج به گوش مي‏رسيد؛ اما مجموعه هاي بعدي يعني " صداي پاي آب"، "مسافر" و به ويژه "حجم سبز" كه در سال 1346 انتشار يافت، هيچ صدايي جز صداي آشناي خود او نيست؛ هر چند برخي در واپسين شعرهاي سپهري رنگي از زبان انديشه فروغ را ديده و در نتيجه از پاره‏اي جهات شهرت آن دو را قابل مقايسه دانسته‏ اند.
مجموعه اين هفت كتاب به همراه يك كتاب ديگر او به نام " ما هيچ، ما نگاه"، كه قبلاً نيز منتشر شده بود در سال 1356 يك جا در مجموعه ‏اي با عنوان هشت كتاب به چاپ رسيده كه بعد از آن بارها تجديد چاپ شده است.
سپهري روز اول ارديبهشت ماه 1359 در اثر ابتلاي به بيماري سرطان خون درگذشت.

در تابستان امسال همراه فرنوش و اين برادر به «مشهد اردهال» رفتيم، جايي كه سهراب غريبانه در آن خاك خفته است، در نگاه اول وقتي صادق گفت كه اينجا قبر سهراب است، بي هيچ اغراقي تعجب كرديم و اميدوارم كه عكس‌ها گوياي مظلوميت سهراب در گوشه‌اي از اين مسجد نيمه‌كاره و خرابه باشد.

آري سهراب اينگونه آرميده است، در گوشه مسجدي نيمه ساخته و مخروب؛ در حاليكه امروزه ناشران كتاب‌هايش را براي بارهاي چندم و چند دهم چاپ مي‌كنند اما دريغ از يك آرامگاه و يا حتي يك سنگ قبر مناسب براي اين افتخار ادب پارسي.

دلم بس گرفت كه ما اينگونه با مشاهيرمان رفتار مي‌كنيم و دريغ از مركزي و نهادي كه مسئوليت سر و سامان دادن به مقبره اين شاعر نامدار پارسي زبان را برعهده داشته باشد. هيهات هيهات ...

بر سر قبر سهراب نوشته شده بود:

به سراغ من اگر مي‏آييد
نرم و آهسته بياييد، مبادا كه ترك بردارد
چيني نازك تنهايي من

ادامه شعر و عكس‌ها را اينجا ببينيد.

اهل كاشانم

پيشه ‏ام نقاشي است

گاه گاهي قفسي مي‏سازم با رنگ، می فروشم به شما

تا به آواز شقايق كه در آن زنداني است

دل تنهايي ‏تان تازه شود

چه خيالي، چه خيالي، ... مي‏دانم

پرده ام بي‏جان است.

خوب مي‏دانم، حوض نقاشي من بي ‏ماهي است.