امسال دومین رمضانی است که دور از وطنم٬
سال گذشته را مهمان برادری که برادریش از آن سفر برایم به یادگار ماند و امید آن دارم که هرچه سریعتر به آغوش خانواده بازگردد و امسال هم در کنار عزیزانم در بلژیک٬
گاهی زندگی چه بازی ها برایمان در سر دارد و ما را به جایی می‌برد که در فکرمان حتی نمی‌گنجد
از همه دوستان و رفقا التماس دعا دارم
سر سفره افطارتان ما هم دعا کنید

دستخط - نظرات (1) - دنبالك (0) - Personal - مطلب را به بالاترین بفرستید: +

کیهان و کیهانی نویسی یک روش در فرهنگ ماست، فرقی هم نمی کند در ایران باشی یا در جای دیگری، همیشه افرادی هستند که این فرهنگ دروغ پرداز و غیراخلاقی را ادامه می دهند، فرقی هم نمی کند که آبشخورت از کجا باشد همه شان در یک هدف هستند: تخریب و تخریب اما برای ساختن هیچ راهکاری ندارند.

فرقی نمی کند که تکذیب بکنی و بگویی که همه این حرف ها دروغ است، زیرا کیهان نویسی نوعی بیماری ای است و این تیپ آدمها بدنبال جلب توجه هستند و این بیماران دچار نوعی خودپریشی و بی شخصیتی مزمن هستند و از آن رنج می برند و به این حرفها کاری ندارد.

تنها می توانم بگویم خوشحالم که کیهانیان چه در ایران و چه در جای دیگر هنوز در آتشند و می سوزند و هر از گاهی به یادم می آوردند که هستم.

پی نوشت:

ستون اخبار ویژه کیهان

دستخط - نظرات (2) - دنبالك (0) - Personal - مطلب را به بالاترین بفرستید: +

ز دست کوته خود زیر بارم
که از بالابلندان شرمسارم

مگر زنجیر مویی گیردم دست
وگر نه سر به شیدایی برآرم

ز چشم من بپرس اوضاع گردون
که شب تا روز اختر می​شمارم

بدین شکرانه می​بوسم لب جام
که کرد آگه ز راز روزگارم

اگر گفتم دعای می فروشان
چه باشد حق نعمت می​گزارم

من از بازوی خود دارم بسی شکر
که زور مردم آزاری ندارم

سری دارم چو حافظ مست لیکن
به لطف آن سری امیدوارم

دستخط - نظرات (1) - دنبالك (0) - Poem - مطلب را به بالاترین بفرستید: +

ماههاست که بار غربت و غم تنهایی را در کوله بارم حمل می‎کنم و چشم انتظار روزی هستم که دست تقدیر دست های ما را بار دیگر به هم برساند.

هشت ماه شده است از روزی که در آغوش گرفتمت و رویت بوسیدم و دست نوازش بر کودک درونت کشیدم و به امید دیداری زود راه سفر در پیش گرفتم.

بیش از هشت ماه است که از دیدن رویت و از بویدن عطر مویت محرومم و نگاهم به تقویم و ساعت و زمان است که کی این جدایی به سر رسد و من و تو دوباره ما می شویم و کودک نادیده ام در میانه مان قرار می گیرد.

گاهی زندگی بازی هایی با سرنوشت آدمی می کند که سالهای سال فکر و تصورش هم مقدور نیست چه برسد به اینکه برایت اتفاق بیافتد و این هشت ماه هر روزش برایم همین گونه بود.

از تو دورم اما زنده‎ام به امید دیدارت و دیدار دلبندمان و چشم به راه مانده‎ام و امیدوارم به دیدنتان

از راهی بسی دور می بوسم تان دو نور دیده ام ...

دستخط - نظرات (10) - دنبالك (0) - Personal - مطلب را به بالاترین بفرستید: +

روی مه رویان ندیدم ماه هاست ...

دستخط - نظرات (5) - دنبالك (0) - Personal - مطلب را به بالاترین بفرستید: +